ଭୁବନେଶ୍ୱର : ସମଗ୍ର ଭାରତରେ ଥିବା ପ୍ରଜନନ (ଫର୍ଟିଲିଟି) କ୍ଲିନିକ୍ଗୁଡ଼ିକରେ, ଗୋଟିଏ ଧାରା ବାରମ୍ବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଯେ ଦମ୍ପତିମାନେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ରହିଥାଏ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ କୌଣସି ବିରଳ ସମସ୍ୟାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉନଥାନ୍ତି। ବାସ୍ତବରେ ଏକ ସୁସ୍ଥ ପ୍ରଜନନ ଜୀବନ କିପରି ହେବା ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନେ ଅବଗତ ନଥାନ୍ତି । ଏସମ୍ପର୍କରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥିତ ର୍ବିଲା ଫର୍ଟିଲିଟି ଆଣ୍ଡ ଆଇଭିଏଫର ଫର୍ଟିଲିଟି ସ୍ପେଶାଲିଷ୍ଟ ଡା. ଅମ୍ରିତା ନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ, “ଭାରତରେ ଯୌନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ବହୁମାତ୍ରାରେ ଅଭାବ, ଖଣ୍ଡିତ ହୋଇରହିଛି କିମ୍ବା ସୂଚନା ପରିବର୍ତେ ସତର୍କତା ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ହୋଇ ରହିଯାଇଛି। ଆମର କେବଳ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କିତ ତଥ୍ୟର ଅଭାବ ନାହିଁ, ବରଂ ଶରୀର, ଋତୁଚକ୍ର, ସଂକ୍ରମଣ, ସଠିକ୍ ସମୟ, ଜୀବନଶୈଳୀ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷାର ଅଭାବ ରହିଛି। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ ଭାବରେ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ଅଜାଣତରେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛି।”
ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କ୍ଷତି ହେଉଛି ମାସିକ ଋତୁଚକ୍ର ସମ୍ପର୍କିତ ସାକ୍ଷରତା । ଅନେକ ମହିଳା ଜୀବନକାଳ ଅନିୟମିତ ଋତୁଚକ୍ରକୁ ସାଧାରଣ ଭାବନ୍ତି କିମ୍ବା ଏହାକୁ ନୀରବରେ ସହ୍ୟ କରିଯାଆନ୍ତି। ପିସିଓଏସ କିମ୍ବା ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରିଓସିସ ଭଳି ସ୍ଥିତିଗୁଡିକୁ ପ୍ରାୟତଃ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ସମୟରେ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତାର ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରାଯାଇଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଗର୍ଭାଶୟ ସଂରକ୍ଷଣ ପ୍ରାୟତଃ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇସାରିଥାଏ । ଦ ଲାନ୍ସେଟ ଗ୍ଲୋବାଲ ହେଲ୍ଥ ଓ ନ୍ୟାଶନାଲ ଜର୍ଣ୍ଣାଲ ଅଫ୍ କମ୍ୟୁନିଟି ମେଡିସିନରେ ପ୍ରକାଶିତ ଅଧ୍ୟୟନଗୁଡିକ ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତରେ ପ୍ରଜନନ ବୟସର ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିକିତ୍ସା ହୋଇନଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ରୋଗ ଅସୁସ୍ଥତାର ସର୍ବାଧିକ ବୋଝ ରହିଛି, ଯାହା ମୁଖ୍ୟତଃ ବିଳମ୍ବରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଇବା କାରଣରୁ ହୋଇଥାଏ ।
Also read:ଶୋଇବା ପୂର୍ବରୁ ପାଦ ଧୋଇବା କାହିଁକି ଆବଶ୍ୟକ ?ଜାଣନ୍ତୁ ଏହାର କାରଣ
ଡା. ଅମ୍ରିତା ନନ୍ଦ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତିଯେ, ପୁରୁଷ ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଅନ୍ତର ଆହୁରି ଚିନ୍ତାଜନକ ଅଟେ । ଗର୍ଭଧାରଣରେ ବିଫଳ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସିମେନ (ବୀର୍ଯ୍ୟ) ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ଖୁବ୍ କମ୍ ଆଲୋଚନା, ପରୀକ୍ଷଣ କିମ୍ବା ତଦାରଖ କରାଯାଇଥାଏ । ଗବେଷଣାଗୁଡିକ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଯେ, ଗତ ୪ ଦଶନ୍ଧିରୁ ଅଧିକ ସମୟ ହେବ ଶୁକ୍ରାଣୁ ସଂଖାରେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହ୍ରାସ ଘଟିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ମେଦବହୁଳତା, ଧୂମ୍ରପାନ, ମଦ୍ୟପାନ, ହିଟ୍ ଏକ୍ସପୋଜର ଭଳି ଜୀବନଶୈଳୀ ସମ୍ପର୍କିତ କାରକଗୁଡିକ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି । ଭାରତରେ ଏଭଳି ରିସ୍କ ଫ୍ୟାକ୍ଟରଗୁଡିକ ବ୍ୟାପକ ରୂପେ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ରହିଛି, ତଥାପି ଦୈନନ୍ଦିନ ପସନ୍ଦଗୁଡିକ କିଭଳି ଭବିଷ୍ୟତର ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ, ଯୁବ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ସେସମ୍ପର୍କରେ କ୍ୱଚିତ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ଯୌନ ସଂକ୍ରମିତ ସଂକ୍ରମଣ ଆଉ ଏକ ନୀରବ ବିପଦର ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି । ନ୍ୟାଶନାଲ ଏଡ୍ସ କଂଟ୍ରୋଲ ଅର୍ଗାନାଇଜେଶନ ମୁତାବକ, ଭାରତରେ ବାର୍ଷିକ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଏସଟିଆଇ ମାମଲା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥାଏ, ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଲକ୍ଷଣବୀହିତ ଅଟେ । ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇନଥିବା ସଂକ୍ରମଣଗୁଡିକ ମହିଳାଙ୍କଠାରେ ଟ୍ୟୁବରେ କ୍ଷତି କରିପାରେ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କଠାରେ ଶୁକ୍ରାଣୁର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରେ, ଯାହା ପ୍ରାୟତଃ କେବଳ ପ୍ରଜନନ ଚିକିତ୍ସା ସମୟରେ ଜଣାପଡିଥାଏ ।
ଏହାର ପରିଣାମ ଏହା ହୋଇଥାଏ ଯେ, ଅନେକ ଦମ୍ପତି ଆଇଭିଏଫକୁ ଏକ ଯୋଜନାଗତ ଚିକିତ୍ସା ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ନୁହଁ, ବରଂ ଅନେକ ବର୍ଷର ପ୍ରତିରୋଧକ୍ଷମ କ୍ଷତି ପରେ ଶେଷ ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଚୟନ କରିଥାନ୍ତି । ପ୍ରଜନନ ଚିକିତ୍ସା ଅନେକ ସମସ୍ୟାଗୁଡିକର ସମାଧାନ କରିପାରେ କିନ୍ତୁ ଏହା ସବୁବେଳେ ହରାଇଥିବା ସମୟ କିମ୍ବା ଅସମ୍ବୋଧିତ କ୍ଷତିକୁ ଫେରାଇ ଆଣି ପାରିନଥାଏ । ବର୍ତମାନ ସମୟରେ ଯାହା ଜରୁରୀ ତାହା ହେଉଛି ସ୍ୱଚ୍ଛ, ବୟସ-ଅନୁକୂଳ ଯୌନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଯାହା କିଶୋରାବସ୍ଥାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପରିଣତ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାର ହୋଇଛି- ଏହା ଏକ ଶିକ୍ଷା ଯାହା ଦୈନନ୍ଦିନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିକଳ୍ପକୁ ଭବିଷ୍ୟତର ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ସହ ସଂଯୋଗ କରିଥାଏ ।
Comments are closed.